به گزارش دنیای سرمایه، در شرایط بحرانی جنگ و تحریم، گرانی و کمبود به چالشی در اقتصاد و امنیت جامعه تبدیل شده و برخی رفتارها مانند احتکار و گرانفروشی را تشدید میکند. آیا ارگانها و سازمانهای عریض و طویل دولتی که برای چنین شرایطی طراحی شدهاند، وظایفشان را به درستی انجام میدهند؟
وقتی با چند نفر از بازاریان و تولیدکنندگان باتجربه در صنف پوشاک و سموم کشاورزی گفتگو کردیم، شنیدیم که بسیاری از تولیدکنندگان مواد اولیه، به امید گرانتر فروختن، کرکره انبارها را پایین کشیدهاند و صراحتاً گفتهاند «نمیفروشیم».
آیا برای مبارزه با احتکار و گرانفروشی، بخشی ویژه در دولت ایجاد نشده است؟ اگر شده چرا احتکار و گرانفروشی بیداد میکند؟ اگر برخوردی صورت گرفته، چرا بازدارنده نبوده است؟ اگر فقط 30 درصد از این گرانیها به دلیل احتکار محتکران است، برخورد قاطع و بازدارنده میتواند اوضاع را بهبود بدهد.
در این بخش، نوعی بیتفاوتی یا کوتاهی حس میشود؛ آیا پای نفوذ در میان است؟ آیا این احتمال وجود ندارد که دشمن در عرصه اقتصادی نیز افرادی را در مراکز مهم نفوذ داده باشد؟
در شرایط جنگی، پیشبینی چنین رفتارهای پلشتی از سوی «محتکر جماعت»، سخت نیست. همیشه و در همه جا هستند و بودهاند افرادی که از گرفتاریها و مشکلات مردم نان میخورند. فهم اینکه جامعهای به دلیل بحرانهایی مثل جنگ با چنین رفتارهایی در بازار مواجه شود، جزو الفبای کشورداری است. آنچه عجیب است، عدم پیشبینی این رفتار یا حتی پیشگیری نکردن در برابر آن است. اداره کشور در شرایط خاص، قوانین خاص خود را میطلبد. آیا نوع برخورد با گرانفروش جماعت در شرایط امروز که جنگی است، با شرایط عادی نباید متفاوت باشد؟ ممکن است مسئولین امر بگویند برخوردهایی صورت گرفته و اگر برخوردی صورت گرفته و احتکار و گرانفروشی متوقف نشده است، به این دلیل است که با قوانینِ شرایط عادی با آنها برخورد شده است. برخورد باید «بازدارنده» و متناسب با شرایط باشد.
درباره نفوذ گفتیم. بحث «نفوذ» را باید جدی گرفت. اعتقاد به مسئله نفوذ با اتفاقاتی که طی یکی دو سال گذشته رخ داده دیگر، «توهم توطئه» نیست. امروز برای همه مشخص شده که دشمن با ترکیب فناوری و نفوذ، میجنگد و ترور میکند. آیا این ترکیب فقط در حوزه جنگ سخت است و در اقتصاد نیست؟ آیا این «بیخیالی» و «کرختی» که در مسئله برخورد با محتکران و گرانفروشی و تورم حس میشود، فقط حس است؟! اگر باور داریم که تا این لحظه، اتحاد و انسجام مردم باعث موفقیت نیروهای مسلح کشورمان شده است، آیا گرانیها و برخورد نکردنها نمیتواند، برای هدف قرار دادن همین اتحاد و انسجام باشد؟
یکی از آن بخشهایی که در شرایط این کشور جای خالیاش حس میشود مجلس است. کار مجلس صرفاً تصویب قانون نیست؛ نظارت بر اجرای صحیح قانون از سوی دولتمردان هم جزو وظایف مهم مجلس است. مجلس در شرایط آتشبس میتواند تعطیل نباشد و مثل سایر دستگاهها در شرایط خاص جلساتش را داشته باشد. ضرورت ورود جدی قوه قضائیه و مراکز اطلاعاتی و امنیتی به این حوزه نیز حس میشود. نباید محتکران زالوصفت حس امنیت داشته باشند. اگر نیروهای مسلح با پشتیبانی مردم معجزه میکنند، اما اقتصاد بدون پدافند رها شده باشد، دشمن از همین روزنه پیروزی میدان نبرد را بیاثر خواهد کرد. معیشت مردم را دریابید!
