معرفی و تاریخچه شرکت توسعه آهن و فولاد گل گهر
داستان موفقیت شرکت توسعه آهن و فولاد گل گهر از سال ۱۳۹۱ آغاز شد. در دورانی که صنعت فولاد کشور با چالش جدی تأمین مواد اولیه روبرو بود، این شرکت با هدف تکمیل زنجیره تأمین در منطقه گلگهر تأسیس گردید. مأموریت اصلی این مجموعه، پر کردن خلاء موجود در تولید آهن اسفنجی و تأمین خوراک پایدار برای کارخانههای ذوب کشور تعریف شد.
این شرکت با سرمایهگذاری هوشمندانه ۷۱ میلیون یورو (در بخش ارزی) و ۴۳۷ میلیارد تومان (در بخش ریالی)، توانست مسیر توسعه را با شتابی کمنظیر طی کند و به یکی از بازیگران اصلی صنعت فولاد تبدیل شود.
موقعیت استراتژیک؛ دسترسی طلایی به منابع سیرجان
یکی از مهمترین مزیتهای رقابتی این مجموعه، مکانیابی دقیق و هوشمندانه آن است. واقع شدن در ۵۵ کیلومتری شهرستان سیرجان و همجواری با معادن عظیم سنگ آهن گلگهر، یک شاهراه حیاتی برای تأمین مواد اولیه ایجاد کرده است.
این نزدیکی به معدن مزایای زیر را به همراه داشته است:
- کاهش چشمگیر هزینههای حملونقل کنسانتره و گندله.
- تضمین پایداری تولید در تمام فصول سال.
- افزایش حاشیه سود و بهرهوری شرکت نسبت به رقبا.
انقلاب تکنولوژی با مگامدولهای احیا مستقیم
شرکت توسعه آهن و فولاد گل گهر با بهرهگیری از تکنولوژی روز دنیا، اقدام به راهاندازی «مگامدول» (Mega Module) یا همان واحدهای عظیم احیا مستقیم کرده است. استفاده از این فناوری پیشرفته باعث افزایش بهرهوری تولید و کاهش قابل توجه مصرف انرژی شده است.
۱. دوقلوهای فولادی: واحدهای «گوهر» و «کوثر»
در فاز اول و دوم طرحهای توسعه، دو مگامدول قدرتمند با نامهای گوهر و کوثر راهاندازی شدند. وظیفه اصلی این واحدها تبدیل گندله ورودی به آهن اسفنجی (DRI) با خلوص متالیزاسیون بالاست. کیفیت محصول خروجی این واحدها به حدی مطلوب است که بخش عمدهای از نیاز غولهای فولادی ایران را تأمین میکند.
۲. مگامدول «طوبی»؛ دستاورد بزرگ سال ۱۴۰۲
جدیدترین افتخار مهندسی این شرکت، راهاندازی مگامدول طوبی است. پروژه ساخت این واحد عظیم از سال ۱۳۹۹ آغاز شد و با وجود تحریمهای بینالمللی و چالشهای اقتصادی، در سال ۱۴۰۲ با موفقیت وارد مدار تولید شد. با ورود طوبی به چرخه عملیاتی، شرکت جایگاه خود را به عنوان یکی از بزرگترین عرضهکنندگان آهن اسفنجی در منطقه تثبیت کرد.
چشمانداز آینده: به سوی تولید ۶ میلیون تن
برنامههای توسعهای این شرکت متوقف نشده و نقشه راه آینده بر دو محور اصلی استوار است:
- تولید ۶ میلیون تن آهن اسفنجی: هدفگذاری برای تبدیل شدن به قطب اول منطقه در تولید و صادرات آهن اسفنجی.
- ورود به صنعت ذوب و ریختهگری: برنامهریزی برای احداث واحدهای ذوب جهت تولید ۳ میلیون تن فولاد خام (بیلت و اسلب) با هدف تکمیل زنجیره ارزش و صادرات محصول نهایی با ارزش افزوده بالاتر.
