به گزارش دنیای سرمایه، سیاستهای غلط اقتصادی باعث شده است تا مناطق آزاد کشور بجای توسعه کیفی، رشد کمّی داشته باشند و در میان این مجموعه، حتی یکی به شاخصهای رقابت با مناطق آزاد کشورهای همسایه دست نیابد. با وجود ۴ دهه عمر این مناطق، کیفیت خدمات ارائهشده نسبت به سرزمین اصلی تفاوت چندانی ندارد و عمدتاً قوانین و رویههای تجاری و صنعتی مشابه ضوابط موجود در شهرکهای صنعتی سرزمین اصلی است. مناطق آزاد در این چهار دهه میبایست در زمینههای ایجاد شرکتهای مشترک بینالمللی، جلب سرمایهگذاری، خدمات استارتاپی، استفاده از فناوریهای برتر، فعالیتهای تولیدی، تجاری، بانکی، بیمهای و حمل و نقل بسیار پیشرفتهتر از سایر نقاط کشور باشند، اما آیا واقعاً چنین بوده است؟ دلایل اعلامی از سوی مدیران این مناطق برای ضعف سرمایهگذاریها، بیش از آنکه توجیهی فراهم کنند، حاکی از فرافکنی مسئولیتی است؛ زیرا مناطق آزاد کشورهای همسایه با امکانات اولیه به مراتب کمتری به دستاوردهای چشمگیر دست یافتهاند. شاید وقت آن رسیده که به جای دغدغه ایجاد صد منطقه آزاد تجاری، در فکر بنیانگذاری ده آباد اقتصادی باشیم.
