اما پرسش این است که احتمال موفقیت این سناریو چقدر است؟ به نظر میرسد هیچ. زیرا این محاصره فشار چندانی به ایران وارد نخواهد کرد.
برای درک این موضوع کافی است به ترکیب تجارت خارجی ایران نگاهی انداخته شود. آمار تجارت خارجی ایران در سال 1404 هنوز گزارش رسمی نشده است. از این رو به آمار سال 1403 مراجعه شده است. بخشی از تجارت ما با عراق، ترکیه، روسیه، افغانستان، پاکستان و آلمان به ترتیب حدود ۱۳، ۲۰، ۲، ۲.۵، ۳.۲ و ۲.۷ میلیارد دلار است که در مجموع حدود 44 میلیارد دلار بوده و هیچکدام دریایی نیست.
بخش دیگری از تجارت ایران، آبی است اما تجارت حدود ۲۹ میلیارد دلاری با امارات فعلا بدون لحاظ محاصره دریایی، منتفی است. صادرات فولاد و پتروشیمی نیز به دلیل مسائل رخداده در جنگ، فعلا منتفی است. از این رو مهمترین تجارت دریایی ایران عمدتا با چین با حدود ۳۵ و هند با چهار میلیارد دلار است و بقیه هم چندان زیاد نیست.
در نتیجه مهمترین تجارت ما با چین و هند است که به نظر نمیرسد آمریکا متعرض کشتیهای بخصوص چینی باشد. بهویژه اینکه با وجود اعلام محاصره نیز کشتی چینی از این مسیر سالم عبور کرده و وزیر دفاع چین هشدار داده است. دولت چین اعلام کرده است ما با ایران قراردادهای تجاری داریم و به آن پایبند هستیم و در نتیجه مهمترین مسیر تجاری بسته نخواهد شد.
از سوی دیگر، ایران با پیشبینی وقوع جنگ، ذخایر برای حدود شش ماه را در آبهای آزاد قرار داده که در نتیجه با فرض عدم امکان صدور نفت از تنگه، باز هم امکان درآمدزایی از ذخایر آزاد خود را دارد. از این گذشته، ایران با وجود آسیب پایین از این محاصره، امکان آسیبرسانی به ناوهای دریایی آمریکا و بستن بابالمندب را برای فشار بیشتر به آمریکا دارد، از این جهت این محاصره محکوم به شکست است.
یکی از نشانههای این امر، عدم واکنش جدی بازارهای جهانی به ترفند محاصره دریایی ترامپ است. از این رو به نظر میرسد ترامپ در اهداف یادشده موفق نخواهد بود.
17302
